همیدون دایه را لختی بپیرای

بخواند و کرد با او یک به یک یاد

بفرمودش که خواهر را بفرهنج

به شفشاهنگ فرهنجش در آهنج

به پادافراه و بر جانش مباخشای

اگر فرهنگشان من کرد بایم

گزند افزون ز اندازه منایم