تن آسانی و ناز و کامرانی

چه دانی خواست از بخشنده یزدان

ازین بهتر که دادست به گیهان

خداوندی و خوبی و جوانی

چو چیزی زین که داری بیش خواهی

ز بیشی خواستن یابی تباهی

مکن ماها به بخت خویش ببسند