چو گرد آید شود یک روز طوفان

به تندی شاه را چندین میازار

برادر را مکن بر خود دل آزار

که این آزارها چون قطر باران

جوابش داد خورشید سخن گوی

نگار سر و قد یاسمین بوی

بگفت ای دایه تاکی یافه گویی