همه کس دل در آن تیمار بسپرد

سراسر ویس را پدرود کردند

بسا چشما که بر وی فشت گریان

بسا دل کز فراقش گشت بریان

تو گفتی سیل هجران دل همی برد

ز هجرش هر کسی خسته جگر بود

وزیشان شاه رامین خسته تر بود