ز درد دل دگر ره گشت بیمار

ز هجرش هر کسی خسته جگر بود

وزیشان شاه رامین خسته تر بود

نیارامید روز و شب ز تیمار

ز گریه گر چه جانش را بند سود

همی یک ساعت از گریه نیاسود

گهی بر دل گرست و گاه بر جفت