نبد در هجر یک روزه قرارت

دو تا کردی جوانه سرو نوزم

تو تلخی عشق را اکنون بدانی

که کام تو باشد زندگانی

چگونه باشد اکنون روزگارت

بسا تلخا که تو خواهی چشیدن

بسا رنجا که تو خواهی کشیدن