کنون کت ناگه آمد فرقت یار

بسا رنجا که تو خواهی کشیدن

کنون بپسیج تا تیمار بینی

جدایی را چو نیش مار بینی

بشد خرما و آمد نوبت خار

بپیچ ای دل که ارزانی به دردی

به بار آمد ترا آن بد که کردی