سرشکت را کنون باشد روایی

به بار آمد ترا آن بد که کردی

بریز ای چشم خون دل ز دیدی

که از پیش تو شد یار گزیده

که بفروشی به بازار جدایی

بدین غم در خوری چندانکه یاری

بیاور خون دل چندانکه داری