دو چشم خویش را از بن بر آرم

که دیدار تو نپسندد جز او کس

گر از دیدار او بردارم امید

نبینم نیز هر گز ماه و خورشید

که با هجرانش کوری دوست دارم

چو دیدار نگارینم نباشد

سزد گر خود جهان بینم نباشد