پس آنگه گفت شاها تو ندانی

نه بیرون ایم از پند شهنشاه

نه روی ویس را هر گز ببینم

نه با کسها و خویشانش نشینم

که من با تو دگر دارم نهانی

تو از یک روی بر ما پادشایی

ز دیگر روی مارا چون خدایی