سراندر پیش خود افگند یابم

تو از یک روی بر ما پادشایی

ز دیگر روی مارا چون خدایی

گر از فرمانت لختی سر بتانم

چنان ترسم ز تو کز پاک یزدان

یکی دارم شمارا گاه فرمان

همی داد این پیام شکر آلود