چنان آمد به نزد ویس بانو

که از گیتی دو گونه زنگ بزدود

یکی بزدود زنگ شب ز گیهان

یکی بزدود زنگ غم ز جانان

که آید دردمندی پیش دارو

بپیچیدند بر هم مرد و شمشاد

ز شادی هر دوان را گریه افتاد