مگر شاهی درین گوهر بماند

به دست دشمن افتد خان و مانت

همان بهتر که او بر جای باشد

مگر چون تو جهان آرای باشد

نژاد ما درین کضور بماند

برادر را مکش زن را گسی کن

کلید مهر در دست کسی کن