نژادش گرچه شگوارست و نیکوست

که شاهی را و شادی را بشاید

چه داری از نژاد ویسه امید

جز آن کاو آمدست از تخم جمشید

ابا این نیکوی صد گونه آهوست

مکن شاها خود را کار فرمای

روانت را بدین کینه میالای