گریزی چون زنان از پیش مردان

همی تا در شبستان و سرایی

هنرهای یلان نیکو نمایی

چو در میدان شوی با هم نبردان

همی شیری کنی در کضور ماه

ازو رفته زبون داردت روباه

همانا زخم من کردی فراموش