از آن پس کاو ز دست ما بیفتاد

که از خواری به گیتی داستان شد

نه پنهان بود چنگ ما دو سالار

که دیگر گون توان کردن به گفتار

چرا پینود بر ما این همه باد

عجبتر زین ندیدم داستانی

دو تن ترسد ز بشکسته کمانی