دلش بفریفتم ناگه به دستان

بدو گفتم خورم صد باره سوگند

که رامین را نبد با ویس پیوند

چو زین با وی سخن گفتم فراوان

کنون در پاش شهری و سپاهی

ز من خواهد ننودن بی گناهی

مرا گوید به آتش بر گذر کن