جدا گردد همی از من یک اندام

هم از دل دورماندستم هم از دوست

به چونین روزمردن سخت نیکوست

چو بر چستنش بردارم یکی گام

مرا انده ازان بسیار گشتست

که خود جانم ز من بیزار گشتست

تو گویی باد پیشم آتشینست