هم از شادی هم از شاهی بریده

همه کس دل ز مهر من بضویند

مرا دیوانه پندارند و بی هال

که دیوانه چو من باشد به هر حال

چنین با گور و آهو آرمیده

چرا چون یار دلبر بود با من

شنیدم بیهده گفتار دشمن