کجا چون شاه و چون رامین دو فرزند

همیشه اشک مادر بود خونین

گهی بر روی خون دیده راندی

گهی از درد دل فریاد خواندی

ازو یکباره بگسستند پیوند

زنی را از دو گیتی بر گزیدند

هم از مادر هم از شاهی بریدند