تنش را آن خبر همتای جان شد

زنی را از دو گیتی بر گزیدند

هم از مادر هم از شاهی بریدند

چو آگه شد ز رامین شادمان شد

به نامه گفته بود ای نیک مادر

مرا ببرید از گیتی برادر

کجا او را به جان من ستیزست