مرا یک موی ویس ماه پیکر

به من بر سال و مه چون تیغ تیزست

هم از ویس است آزرده هم از من

همی جوید به ما بع کام دشمن

گرامی تر از چون او صد برادر

مرا از ویس باری جز خوشی نیست

ازو جز بع تری و سر کشی نیست