به میدان در چنو پنجا خواهم

نه چرخست او نه ماه و آفتابست

کجا بامن هم از یک مام و بابست

به هر نامی که خواهی زو نکاهم

همی تا رفته ام از مرو گنده

نیاسودم ز بازی و ز خنده

به مرو اندر چنان بودم شب وروز