نماید چند بازی بلعجب وار

تو گفتی خواست از شادی پریدن

جهان را کارها چونین شگفتست

خنک آن کس کزو عبرت گرفتست

پس آنگه نه طرب ماند نه تیمار

نگر تا از بلای او ننالی

که گر نالی ز ناله بر محالی