برادر باشد و پشت و پناهم

گناه رفته را اندر گذارم

دگر هر گز به روی او نیارم

به رامین نیز جز نیکی نخواهم

چو این گفتار ازو بشنید مادر

تو گویی در دلش افتاد آذر

ز دیده اشک خونین بر رخان ریخت