به پیش دادگر رخ بر زمانم

چراغ جانم اندر تن فرو مرد

بهار کامم اندر دل بپژمرد

همی تا روی تو بینم چنینم

ترا خواهم که بینم در جهان بس

که بر من نیست فرخ تر ز تو کس

شهنشه نیز همچون من نوانست