جهانی نظاره بران تاج و تخت

کشنده شد از بیم چون بیهشان

ببستند بر پایه تخت عاج

نهادند بر گوشه عاج تاج

که تا چون بود کار آن نیک بخت

که گر شاه پیروز گردد برین

برو شهریاران کنند آفرین