دگر باره به رامش دست بردند

مرو را نیز مهر دل بیفزود

فراموش کرد آزار گذشته

تو گفتی دیو موبد شد فرشته

جهان را بازی و سخره شمردند

به کام دل همی بودند خرم

ز می دادند کشت کام را نم