بخواند آزاده رامین را و بنشاند

نشسته شاد با ویس دل افروز

بلورین جام را بر کف نهاده

چه روی ویس در وی لعل باده

به روی هر دو کام دل همی راند

نصیب گوش بودش چنگ رامین

نصیب چشم رخسار نگارین