بد اندیسم چو حلقه مانده بر در

همی گردم میان لاله زارش

مهمی بینم شکفته نو بهارش

من اندر باگ روز و شاب مجاور

حسودان را حسد بردن چه باید

به هر کسی آن دهد یزدان که شاید

سزاوارست با مه چرخ گردان