از آن رو روسوشب مست و خرابم

نداند دشمنم درد نهانی

به هر چاره که بتوانم بکوشم

مگر درد دل از دشمن بپوشم

که جز مستی دگر چاره نیابم

چه خوشی باشد آن میخوارگی را

کزو درمان کنی بیچارگی را