چو رامین چند گه نالید بر چنگ

مرا و جز مرا چاره تو دانی

چنان کز شب بر آری روز روشن

ازین محنت بر آری شادی من

همی از نالهء او نرم شد سنگ

اگر چه داشت مهر دل نهانی

پدید آمد نهانی را نشانی