دلی در تف آتش مانده ناکام

همی از نالهء او نرم شد سنگ

اگر چه داشت مهر دل نهانی

پدید آمد نهانی را نشانی

چگونه یافتی در آتش آرام

چو مستی جفت شد با مهربانی

دو آتش را فروزنده جوانی