همی جنگ شیران که فرمایدت

جهانی بدو مانده اندر شگفت

بدو گفت موبد که ای پادشا

خردمند و بادانش و پارسا

جز از تاج شاهی چه افزایدت

تو جان از پی پادشاهی مده

خورش بی بهانه به ماهی مده