تو باشی آفتابم در شبستان

وفا و مهر تو بر جان نگارم

ترا بخشم ز شادی هر چه داری

ترا بخشم خراسان و کهستان

جهان را جز به چشم تو نبینم

تو باشی مایهء تخت و گینم

ترا باشد همه شاهی و فرمان