چو بشنید این سخانها ویس دلکش

تو باشی مایهء تخت و گینم

ترا باشد همه شاهی و فرمان

مرا یک دست جامه یک شکم نان

فندا اندر دلش سوزنده آتش

دلش آن شاه بیدل را ببخضود

جوابش را به شیرینی بیالود