تو در شادی و من در رنج و تیمار

که تو دیدی، جرا پس تو نه آنی

من اندر برف و تو در خز و دیبا

من از تو ناشکیبا تو شکیبا

یو با خوشی و من با درد و آزار

مگر دادارمان قسمت جنین کرد

ترا آسودگی داد و مرا درد