مزن بر جان من تیغ جفایت

مرا در چاه رنج افتاده مپسند

گر امید ز دیدارت ببری

هم اکنون پردهء صبرمبدری

مبر امیدم از مهر و وفاینت

که من تا در زمانه زنده باشم

به پیش بندگانت بنده باشم