تن تو بر تن من نیک ماند

بر آیینی که خسپد یار با یار

بدو کن پشت و رو از وی بگردان

که او مستست و باشد مست تادان

اگر نبپایدت کی باز داند

بدان مستی و بیهوشی همی کاوست

چگونه باز داند پوست از پوست