ببود آن بد کزو کردیم پرهیز

تو گفتی ناگه آتش در دلش ریخت

ز نوشین خواب دلبر را بر انگیخت

بدو گفت ای نگارین زود بر خیز

تو از مستی شدی در خواب نوشین

زهی بیدار و دلخسته به بالین

در آن غم مانده کز تو دور مانم