خروش و بانگ شه آمد به گوشم

دلم امید بگسسته ز جانم

من از یک بد چنین ترسان و لرزان

بدی دیگر پدید آمد بتر زان

جدا کرد از دلم یکباره هوشم

همی گوید درین ساعت مرا دل

که بر کش پای خود یکباره از گل