که جانم را به شادی رهننونی

به پوزش گفت وی را شاه موبد

مکن با من گمان دوستی بد

که تو جانی مرا وز جان فزونی

ز مستی کردم این کاری که کردم

چرا می خوردم و ژوپین نخوردم

مرا در بزمگه می بیش دادی