اگر باشد تنم بی روی جانان

چو روز هجر او دیدم نمردم

چو سنگینه دلم چه آهنینم

که گیتی را همی بی او ببینم

همان بهتر که باشم نیز بی جان

رفیقا حال ازین بتر چه دانی

که مر گم خوشترست از زندگانی