چو رامین را به روی آمد چنین حال

که مرگم خوشترست از زندگانی

مرا زین درد کی باشم رهایی

که درمانم توی وز من جدایی

شد از مویه موی از ناله چون نال

همان دشمن که دیرین دشمنش بود

چو روی او بدید او را ببخضود