اگر ویسه شدی از حالم آگاه

سپاه دیو اندیشه برو تاخت

که تیر من کنون یارب کجا شد

روا شد کام من یا ناروا شد

بصد جاره بجستی مرمرا راه

پس آنگه گفت با دل کای دل من

بده جان و مررس از هیچ دشمن