به یزدان جهان و ماه و خورشید

بصد جاره بجستی مرمرا راه

پس آنگه گفت با دل کای دل من

بده جان و مررس از هیچ دشمن

بدان مینو کجا داریم امثد

کزین دز برنگردم تا بدان گاه

که یابم سوی کام خویشتن راه