ببوسیدی دلیری هر دو دستم

به فر کرد گار و زور بازو

برون آوردمی زو دلبرم را

زمانه سجده کردی خنجرم را

ز بس که گردن گردان شکستم

مرا تا جان شیرین یار باشد

وفای ویس جستن کار باشد