شب تیره درخشان گشت و روشن

چو اندر هم سرشته مشک و غنبر

جهان نوش و گلابی در هم آمیخت

تو گفتی عشق و خوبی بر هم آویخت

مه دی گشت چون هنگام گلشن

دو عاشق را دل از ناله بیاسود

دو بیجاده لب از بوسه بفرسود