گهی رامین بگفتی زاری خویش

ز می دادند کشت عشق را نوش

گهی مرجان به بوسه شاد کردند

گاهی حال گذشته یار کردند

ز درد عشق و هم بیماری خویش

گهی ویسه بگفتی آن همه بد

که با او کرد شاهنشاه موبد