یکی آتش از آتشگاه خانه

چو دیوی گشته از مه تا به ماهی

سه گونه آتش از سه جای رخشان

به حانه در گل افشان بود ازیشان

چو سرو بسدین او را زبانه

دگر آتش ز جام می فروزان

نشاط او چو بخت نیک روزان